Foutloos bloggen

Foutloos-bloggen.-Moet-dat-Het-Blogbureau
Af en toe word ik gek van mijzelf. Ik blog nu vanaf 2009 en heb dus inmiddels wel wat stukjes geschreven. Toch heb ik altijd enige schroom om ze terug te lezen. Waarom? Dan kon ik wel eens een foutje ontdekken en daar baal ik dan van.

Waarom zitten die foutjes erin dan, zo vroeg ik mijzelf af. Eigenlijk weet ik dat wel. Ik ben een lezer en geen schrijver. Mijn blog is vooral een leesdagboek dat ik gebruik om terug te halen waar een boek over ging en wat ik er van vond. Bloggen doet mij bewuster lezen, ik maak aantekeningen en verwerk die in een kort verhaal. Toch doe ik dat wel met een lezer in gedachten. Ik probeer het leesbaar te houden, wat ter zake doende citaten erin te verwerken en hier en daar misschien een kwinkslag te maken.

Ik lees ook weinig boeken die foutloos zijn. Soms gaat dat om feiten die niet kloppen, een enkele keer betrap ik iemand die een fout signaleert en dat vervolgens foutief weergeeft, zoals hier en hier, maar vaak gaat het om spellingsfouten, foutieve afbrekingen of het ontbreken van een letter hier en daar. En met name dat laatste, daar word ik onrustig van als het mijn eigen stukjes betreft. Het blijkt nogal eens voor te komen namelijk.

Ik ben niet iemand die heel lang puzzelt op een recensie. Ik schrijf ze ongeveer ‘aus einem Guss’. Ongeveer, want ik gebruik wel degelijk de aantekeningen die ik heb gemaakt (misschien moet ik daar eens een apart stuk aan wijden want dat vind ik ook wel een ding). Maar als ik een bespreking heb gemaakt, dan lees ik hem nog een keer door en ben er altijd wel zeker van dat ik hem foutloos plaats. Wat dus vaak niet zo is.

Ik denk dat ik vrij barmhartige lezers heb, want mijn stuk over Karel van het Reve bevatte best wat fouten waar ik niemand over heb gehoord, terwijl dat best goed gelezen is. Ik heb er zojuist namelijk nog drie fouten uitgehaald en ja, ook dat stuk heb ik rustig nog eens doorgelezen voor ik het publiceerde. Tenenkrommend vind ik zoiets.

Maar goed. Mijn vraag; hoe gaan jullie hier mee om? Een stuk even laten liggen werkt niet voor mij, ik wil de bespreking publiceren en door naar het volgende boek. Is het erg om wat foutjes erin te hebben, of moet ik gewoon nog scherper zijn met die eerste herlezing? Hoe doen jullie dat? Als jullie weer eens een stomme fout zien in één van mijn stukjes, aarzel niet om mij erop te wijzen, dat waardeer ik juist.

12 reacties
  1. Ik heb jou nog nooit op een foutje betrapt… anders zou ik het wel melden, juist omdat het het dan een uitzondering zou zijn. Zelf laat ik blogartikelen altijd een paar dagen liggen voor ik ze nog eens lees en publiceer. Toch komt het dan nog weleens voor dat ik er veel later (soms jaren) nog een typfout uit vis. Het gebeurt ook dat ik denk: best een aardig stukje.

    In boeken zie ik ook weleens foutjes. Als het een nieuw boek is, meld ik het weleens bij de uitgever, om in een eventuele volgende druk te verbeteren. Laatst stond er een zin in een boek die ik maar niet begreep. De schrijver ken ik op twitter en ik heb haar gevraagd wat er aan de hand was met die zin. Bleek dat er een hele regel was weggevallen! Het kan de besten overkomen…

  2. Ze staan er echt regelmatig in hoor 🙂 Maar ik verbeter ze altijd, ook als het artikel jaren oud is. Ik heb ook wel fouten gemeld bij uitgevers, dat wordt wel gewaardeerd. Ik denk dat het wel beter zou zijn om die stukken te laten liggen om ze later nog eens door te lezen, maar daar heb ik dan het geduld weer niet voor…

  3. Kennelijk lees ik net zo hard over jouw fouten heen als jijzelf, waarschijnlijk omdat je zo stukken altijd zo prettig leesbaar zijn. Er zijn (verder prima) bloggers die ik veelvuldig op fouten betrap, maar jij hoort daar zeker niet bij. Ik maak ze zelf ook, maar lees voor publicatie alles nog wel een paar keer grondig door. Ik heb jarenlang in de redactie van een vaktijdschrift gezeten en ben dus extra alert op spel- en typfouten, maar toch schieten ze er nog wel eens tussendoor. Ik vind het dan ook helemaal niet erg als iemand mij daar op wijst. Net als jij erger ik me er ook aan, maar niet heel erg. Perfectie is saai!

  4. Ik denk dat voor mij de sleutel ligt in die paar keer grondig doorlezen. Ik moet voor mijn werk regelmatig stukken van onze afdeling Communicatie doorlezen en beoordelen op inhoud en daar erger ik me mateloos aan kromme zinnen en fouten die ik toch vaak zie. Daarom vind ik het des te vervelender als ik ze tegenkom in mijn eigen stukken en vaak denk ik dat jullie te aardig zijn; het kan haast niet dat jullie sommige blunders niet zien. Maar ja, ik zag ze ook niet 🙂

  5. Heel herkenbaar! Ik herlees mijn stukjes meerdere malen voor ik ze publiceer, maar er blijven altijd wat foutjes in zitten. Soms een letter die is weggevallen, soms een woord teveel omdat ik een zin heb omgegooid. Ik probeer ze eruit te halen, maar ik kijk er ook overheen. Soms zie ik het wel meteen als het gepubliceerd is en soms ook pas veel later. En dan verbeter ik het. Ik maak soms heel rare fouten met de spelling van namen, hoe zorgvuldig ik dat ook doe.

    Bij jou heb ik nog nooit een fout gezien, trouwens! 🙂

    Groetjes,

  6. Nou lijkt het alsof ik naar complimenten loop te vissen voor mijn ogenschijnlijk (maar verre van) foutloze blogs; dat was niet de bedoeling 🙂 Maar inderdaad, zinnen omgooien doe ik ook en dan blijft er wel eens een woord staan. Ik zie later echt wel eens fouten terug waarvan ik denk ‘hoe kon je daar overheen lezen??’ Misschien ook omdat ik de hele dag al achter een scherm zit (probeert hij zich in te dekken). Ik ga ze toch maar wat vaker herlezen voordat ik ze publiceer

  7. Hoi Koen, een interessant stuk. Helemaal foutloos is niet te doen en is in mijn ogen ook niet belangrijk. Belangrijker is dat de stukjes prettig lezen en dat doen jouw stukjes zonder meer. Ik vind sowieso dat er erg weinig fouten staan in de blogs die ik regelmatig lees, het lijkt erop dat iedereen die ik lees zijn Nederlands goed beheerst en zorgvuldig zijn stukjes corrigeert voordat hij of zij ze publiceert. Groetjes, Erik

  8. In deze blog staat ergens ‘wordt ik’. Kijk zo ben ik je toch weer van dienst. 🙂

    Ik maak ze ook hoor, hoewel ik zo zorgvuldig mogelijk probeer te zijn. Ik heb een paar lezers die het dan melden. Dat vind ik wel prettig. Zelf kun je 20 keer over je eigen fout heen lezen.

    • Dat bedoel ik dus 🙂 🙂 Snel aangepast maar. In de eerste zin doe ik het wel goed; gek word (!) ik er van, maar dank voor de opmerking!

  9. Ik kom dus ook vrij weinig fouten tegen in de blogs die ik lees en dat zijn sowieso de blogs van alle personen hierboven, des te irritanter vind ik het als ik ze bij mijzelf wel tegenkom 🙂

  10. Gerbie zei:

    Inherent aan bloggen, kleine foutjes. Het is geen boek, ik herken het helemaal. Soms zie ik fouten terug, waarvan ik bijna zeker weet dat ik het niet zou maken. Autocorrect is mijn vijand. In boeken vind ik het slordig, sterker nog, feitelijke fouten geven mij een slecht beeld van de schrijver. (Ooit een boek weggelegd dat begin jaren vijftig in Berlijn al een Muur had staan).

    • Autocorrect valt hier wel mee gelukkig, maar ik wil het meestal gewoon te snel doen. De ergste zijn van die stomme fouten zoals waar ik hierboven op gewezen werd. In één stuk zet ik ‘word ik’ en ‘wordt ik’ terwijl mij zoiets in een boek direct opvalt. Feitelijke fouten zou ik ook over vallen, dat is nog ernstiger inderdaad maar die fouten zie ik weer niet zo vaak; wat wellicht iets zegt over mijn kennisniveau 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: