Blauwbrug

62f1baa5bcddd89597a41695551444341587343_v5
Als je wat wil lezen van de grote cyclus De Tandeloze Tijd van A.F.Th. van der Heijden, is het wellicht handig om met de proloog te beginnen, De slag om de Blauwbrug. Hierin maken we kennis met de hoofdpersoon Albert Egberts. Ook in de in deze cyclus belangrijke personages Flix Boezaardt en Thjum Schwantje komen al voorbij (samen vormen de eerste letters van de voornamen de initialen van de schrijver).

Het is een boekje van 121 pagina’s en we bevinden ons in Amsterdam op 30 april 1980. Het is de verjaardag van Albert, het is Koninginnedag én de dag van de abdicatie van Juliana. In de vroege morgen zwerft de verslaafde Albert nog over straat met een pijnlijke schouder. Hij is gebeten door een hond die hij aantrof op de achterbank van een auto toen hij daar inbrak om zijn verslaving te kunnen bekostigen. Daarvoor gebruikt hij een schaar en dan valt meteen op dat Van der Heijden nogal eens wat zijpaadjes bewandelt. Geen idee of dit model staat voor zijn schrijfstijl, dit is het eerste boek dat ik lees van hem. Maar die schaar dus. Dat is voor Albert een stuk gereedschap maar de auteur gaat er mee aan de haal;

De scharen uit Napels zijn ouwe, gammele krengen vol steenhard aangekoekt vuil, waar nog de kiemen van de cholera-epidemie van 1884 als microscopische fossielen in vastgeroest zitten (En, wie weet, zelfs die van de epidemie van 1836 – zo oud zijn ze.)

Ik heb het even voor u opgezocht, er waren inderdaad cholera-epidemieën in genoemde jaren. Albert’s gedachten schieten alle kanten op en er zijn flashbacks naar het verleden. Hij wacht in de vroege morgen op een taxi en laat zich uiteindelijk naar een ziekenhuis brengen waar een oude vriendin van hem, Susan (Sux) Cox, uit de nachtdienst komt. De woordgrappen zijn voor rekening van de auteur, dat begrijpt u.

Het is geen vrolijke ontmoeting, want Albert eindigt het gesprek met een mep die hij Sux verkoopt, vanwege een rekenfout met schrikkeljaren die zij ooit heeft gemaakt. Ik vond het een wat aparte wending in het verhaal.

Zoals wellicht bekend verliep genoemde Koninginnedag niet bepaald rustig en Albert hoort ook rumoer als hij weer op straat loopt. Hij gaat kijken en belandt in een demonstratie die uitloopt op een gevecht op de Blauwbrug. U weet wel, die monumentale brug die het Waterloopplein met de Amstelstraat verbindt. Dat gevecht wordt door de demonstranten met de Mobiele Eenheid gevoerd en Albert laat zich meeslepen. Hij pakt een steen en als er een helikopter verschijnt is hij in de verleiding om die steen er tegenaan te gooien, zijn eigen mogelijkheden ietwat overschattend wellicht;

Van de helikopter was het dubbele portier, met de achtpuntige rijkspolitiester, opzij geschoven. Achter de bestuurder met koptelefoon en microfoon zat een cameraman, die zijn lens op me richtte, gereed om mijn daad vast te leggen. Ik kon hem zijn eigen dood laten filmen.

Dat klinkt redelijk dramatisch en leest u vooral zelf hoe dit afloopt. Albert komt er niet helemaal zonder kleerscheuren vanaf en ziet vanuit een café uiteindelijk dat de politie zich moet terugtrekken. Het verhaal eindigt op een tijdstip zo’n drie maanden na deze dag, waarop Albert beseft dat hij wil stoppen met de heroïne. De trigger om te stoppen ligt hem in zijn weerzin tegen het feit dat voor zijn verslaving er baby’s zijn gedood en volgestopt werden met zakjes heroïne om het spul het land in te smokkelen. De laatste regel is voor zijn gereedschap, de schaar.

Het is dus mijn eerste kennismaking met A.F.Th. van der Heijden en dit was een prima leesbaar verhaal, maar ik weet dat de vervolgdelen een stuk dikker zijn. Ik ben benieuwd of hij mijn aandacht weet vast te houden; ik laat het u weten.

6 reacties
  1. Hoi Koen, ja AFTH zoals hij zich ook wel noemt. Ik heb niet zo veel vrienden die regelmatig een boek lezen, maar eind jaren 90 was A.F.Th. van der Heijden behoorlijk populair. Eind 1997 heb ik de eerste 6 delen van “De tandeloze tijd” vrij snel achter elkaar gelezen en was ik behoorlijk enthousiast. Ik moet hierbij wel opmerken dat ik destijds nog bij lange niet zo veel gelezen had als nu en zeker weinig echt indrukwekkende boeken. Destijds vond ik de proloog “De slag om de Blauwbrug” het minste deel van de serie, zeker ook vanwege de geringe lengte.

    Een paar jaar geleden heb ik een poging gedaan om “De tandeloze tijd” te herlezen. Nu vond ik “De slag om de Blauwbrug” heel aardig, maar al heel snel heb ik het eerste deel “Vallende ouders” weggelegd wegens het oeverloze en weinig interessante gezwets waar van der Heijden zich aan te buiten gaat. Kortom, van der Heijden behoort niet meer tot mijn favoriete auteurs en ik zou me goed achter de oren krabben alvorens de hele “Tandeloze tijd” te lezen. In mijn ogen zijn er heel veel interessantere boeken en gelukkig zijn de meeste daarvan ook lang niet zo dik. Eigenlijk een afrader dus, maar trek je daar niets van aan. Groetjes, Erik

  2. Nee hoor, ik ben er nieuwsgierig genoeg naar en ik heb al een paar delen in huis maar deel één is nog onderweg. Ik zal ze met mate tot me nemen en niet allemaal achter elkaar 🙂

  3. Interessant! Ik wil dit ook nog eens proberen. Ooit las ik ‘Weerborstels’, wat een intermezzo in deze serie is. Ik weet niet meer wat ik ervan vond. Een paar jaar later vond ik Tonio wel goed. Dat is een kleine dertig jaar later dan ‘De Blauwbrug’ verschenen, dus misschien niet te vergelijken.

  4. Tonio valt er ook een beetje buiten geloof ik maar ik vind het fascinerend dat iemand zo’n grote cyclus durft te schrijven (het was ooit bedoeld als trilogie). Dus net als ‘Het Bureau’ van Voskuil (ook nog niet gelezen) vind ik dat ik het zeker een kans moet geven

  5. Hoi Koen, misschien een tip voor als je ooit “Het Bureau” wilt gaan lezen, lees dan eerst “Bij nader inzien” het debuut van Voskuil, dat slechts 1.200 bladzijden telt. Toen “Het Bureau” op het laatste deel na verschenen was, had ik er zoveel van gehoord, dat ik wel nieuwsgierig was geworden. Ik heb besloten om niet aan “Het Bureau” te gaan beginnen, tenzij ik echt enthousiast was over “Bij nader inzien”. Dat las ik dus eerst, ik bleek razend enthousiast te zijn en daarna ben ik verder gegaan met het complete “Het Bureau”. Voor besprekingen van “Bij nader inzien” en deel 1 van “Het Bureau”, zie mijn blog. Groetjes, Erik
    ps Ik kon het niet laten, ik heb alweer 2 nieuwe stukjes geplaatst op mijn blog.

  6. Dank voor de tip Erik, maar ‘Het Bureau’ heb ik al in huis en die gaat sowieso gelezen worden hoor, ook zonder ‘Bij nader inzien’ 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: