August Willemsen

4e8bd4d3101319e593843775451444341587343
Ik ben Vrienden, vreemden, vrouwen van August Willemsen ergens op een blog tegengekomen waar het lovend besproken werd, maar meer wist ik er niet meer van. Ik wist ook niet precies meer wie August Willemsen (1936-2007) was maar doe altijd mijn huiswerk, dus ik leerde dat hij een vooraanstaand vertaler was van Portugese en Braziliaanse lectuur. In dit Privé-domeindeel is het echter nog niet zover. Het is een ego-document over de jaren vijftig en begin jaren zestig, waarin hij nog aan het conservatorium studeert.

Het boek bestaat uit dagboekfragmenten uit het verleden, maar ook uit commentaren uit het heden, waardoor er een completer beeld van de schrijver ontstaat. Dat verleden is eigenlijk niet heel bijzonder. De conservatoriumstudie geeft hij eraan. Het gaat over zijn relaties met meisjes, onzekerheid over zijn uiterlijk en zijn reizen naar Zuid-Frankrijk, Spanje en Portugal. En dan weer opnieuw eigenlijk. Toch heb ik geboeid zitten lezen. Zijn vriendinnen Freddie en Marian blijken bijvoorbeeld belangrijk voor hem, maar Willemsen stelt zichzelf voortdurend vragen:

Ik heb ooit eens geschreven dat ik au fond niet aan de mensen hecht, dat ik uiteindelijk iedereen kan missen. Is dat zo? Freddie bijvoorbeeld, heb ik nooit gemist. Nou ja, af en toe. Als ik aan haar denk. Marian? Niet het minste verlangen. Terwijl ik er toch behoorlijk overstuur van ben geweest. Maar nu? Volmaakte onverschilligheid wanneer ik haar zie. Als ik haar nooit meer zie is het ook goed.

Met Marian zal hij een levenslange correspondentie voeren, die ook in een Privé-domeindeel is verschenen. Verder is het dus niet heel opzienbarend wat er beschreven wordt. Café-bezoeken met overmatig alcoholgebruik (ook daar is een Privé-domeindeel aan gewijd), bezoekjes aan vrienden en zijn reizen. Die laatste vond ik zeer boeiend om te lezen. Dat kan omdat ik het boek zelf in een zinderend heet Zuid-Frankrijk las, maar het is mooi om te lezen hoe het reizen er in de vijftiger jaren aan toe ging:

Wanneer ik achterom keek zag ik de blinkende Sierra Nevada als een fata morgana boven trillende luchtlagen, los van de aarde…Vlak voor de bergen stopte een vrachtwagen. Ik moest in de laadbak, op mijn rug, om niet gezien te worden. De bodem lag vol kalkgruis, dat mijn ogen verstopte zodra de wagen begon te rijden. Ik deed mijn ogen dicht en voelde me gevangen in een kleur van bloed: de binnenkant van mijn schrijnende oogleden.

Aparte vermelding verdient zijn relatie tot zijn vader en diens dood. Vader Willemsen was lid van de NSB en in 1944 ging het gezin naar Duitsland. Na de oorlog bleef zijn vader hangen in zijn jodenhaat en het kost de auteur moeite om erover te schrijven. Hij staat uitgebreid stil bij het overlijden van zijn vader, wat toch een soort van oplossing biedt.

Ik schreef al dat er meerdere Privé-domeindelen van Willemsen zijn verschenen en die heb ik inmiddels in huis. Ook heeft hij een essay over Fernando Pessoa geschreven, Het ik als vreemde, wat ik ook heb besteld. Omdat ik het Privé-domein van Pessoa, Het boek der rusteloosheid, al had maar nog moet lezen begrijpt u, er komt weer een projectje aan….

2 reacties
  1. Hoi Koen, ik mag mezelf wel een fan van August Willemsen noemen. Van de drie delen Privé-domein die ik heb gelezen vond ik deze toch wel de minste. “Braziliaanse brieven” over zijn verblijf in Brazilië vind ik erg goed en “De val” waarin hij zijn alcoholverslaving beschrijft vind ik een absoluut meesterwerk. Zelf drink ik weinig of geen alcohol, maar mijn vader dronk zeer veel en veel herken ik in dit boek. August Willemsen heeft veel vertaald uit de Portugeestalige literatuur. Hij heeft onder meer “De binnenlanden” van Euclides da Cunha vertaald dat ik een van de tien mooiste romans vind die ik heb gelezen. Het deel Privé-domein met zijn correspondentie wil ik ook nog graag lezen. Van “Het boek der rusteloosheid” van Pessoa heb ik een klein stuk gelezen, maar eerlijk gezegd kon ik daar geen touw aan vastknopen. Groet, Erik

  2. Hoi Erik, ik ben erg benieuwd naar de Braziliaanse brieven, maar ik begin denk ik met de briefwisseling met Marian Plug, omdat ik nieuwsgierig naar haar ben nav dit boek. “De val” lijkt me ook boeiend, niet dik, dus snel uit. Ik hoop meer van Pessoa te weten te komen door eerst iets over hem te lezen en dan iets van hem, dus wie weet 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: