Sixties

7affdc65f7014c5597167307141444341587343
Ik ben nog net een kind uit de jaren zestig, maar dat was niet de reden om De jaren zestig van Geert Buelens aan te schaffen. Mijn niet aflatende enthousiasme voor geschiedenis was dat wel. Met zijn 840 pagina’s en kleine lettertype was het een grote, maar erg bevredigende, ‘klus’. Achterin het boek staat een uitgebreid notenapparaat die ik er zeker bij zou houden én er hoort een website bij het boek, waarop bij ieder van de 23 hoofdstukken veel geluidsfragmenten, videobeelden en soms hele films te beluisteren en te bekijken zijn. U kunt even vooruit met dit boek.

De helft van de hoofdstukken heeft als titel één van de jaren uit de sixties, de andere helft gaat over een thema, zoals Liefde, Werk, Spel, Macht of Geweld. Verder staan er talloze lijstjes in het boek, variërend van random lijstjes als “10 liedjes uit 1967” tot interessante overzichten als “10 keer geweld in beeldende kunst, muziek, film en literatuur”, “10 nieuwe huizen voor de moderne kunst” of “10 iconen van de protestmuziek”. Zo kom je aan talloze tips over films, muziek, boeken en kunstwerken.

Vraag je iemand om iets uit de sixties te noemen dan komen onherroepelijk de maanlanding, de moorden op Kennedy en Martin Luther King voorbij, The Beatles en Woodstock, kortom, alles waar ik ook op werd getriggerd toen ik dit boek zag. Uiteraard staat het er allemaal in, maar dat is niet de grote verdienste van dit boek. Ik werd echt gegrepen door mij onbekende verhalen en verbanden, zoals de razendsnelle bouw van Brasilia, de hoofdstad van Brazilië;

Het was natuurlijk een waanzinnig plan: een nieuwe stad bouwen in het hart van het ongerepte, vrijwel onbewoonde binnenland van Brazilië…Tot er een leider opstond die zo megalomaan en visionair was als het plan zelf. Juscelino Kubitschek, een francofiele boekenwurm van Tsjechische afkomst, had als burgemeester van Belo Horizonte blijk gegeven van een ongekende werkkracht en bezat ook nog eens bovengemiddelde bestuurlijke talenten en een opvallend modernistische smaak.

Dan heb je mij en lees ik door. Het boek is vergeven van dit soort verhalen. Soms gaat het behoorlijk snel en moet je er wel je aandacht bijhouden. Waar ik op pagina 139 nog bij de Chinese Grote Sprong Voorwaarts zat, ben ik op pagina 140 al weer bij een concert van Van Morrison op de Rockpalast Nacht.

Dat is wat mij betreft ook de grote aantrekkingskracht van dit boek. Het zwerft over de hele wereld en er worden verwijzingen gegeven naar lijstjes en/of foto’s elders in het boek. Een kenmerkend fragment;

Moderniteit werd ook afgemeten aan kleder- en haardracht. Veel Afrikanen bleven zich in lokale gewaden tooien, maar in de wereld van politiek, diplomatie, economie, media en kunsten werden westerse pakken en jurken geacht uit te stralen hoezeer de drager deel uitmaakte van de moderne wereldcultuur. Een West-Duits fotoboek van Robert Lebeck
[► 10 documentaire fotoboeken] toont hoe de Nigeriaanse omroepster van de eerste tv-zender uit zwart Afrika een…’modern’ kapsel heeft, terwijl op de belendende bladzijde een geluidstechnica in de studio van dezelfde omroep ‘nog een traditionele’ haartooi draagt.

Veel aandacht is er voor muziek en kunst. Natuurlijk, The Beatles, Elvis, Jimi Hendrix, daar wil ik over lezen, maar interessanter zijn de stukken over jazz uit Polen, de muziekcultuur in Japan en Singapore of het even inzoomen op het fenomeen ‘de twist’. Ook de happenings en performances zaten niet direct in mijn geheugen;

Marta Minujín was betrokken bij sommige van de meest uitdagende en agressieve happenings van het decennium. Suceso Plástico (Plastic Event, 1965) was zelfs voor haar doen exuberant. In een voetbalstadion…van Montevideo werden – op tonen van een mis van Bach – motorrijders, twintig volumineuze vrouwen, twintig atleten en twintig huwelijksparen met plakband omwikkeld terwijl jonge zangeressen in het publiek mannen gingen kussen. De artieste zelf arriveerde per helikopter van waaruit ze de deelnemers onder meer bestookte met sla, bloem en vijfhonderd levende kippen. Wie dit teveel vond worden, kreeg geen respijt. Pas acht minuten na het einde van de happening gaf de artieste het signaal dat de deuren van het stadion opnieuw geopend mochten worden. Het zou jaren duren voor Minujín zich opnieuw in Uruguay durfde te vertonen.

Aparte vermelding betreft nog een hoofdstuk over het jaar 1968, wat een uitzonderlijk roerig jaar was met talloze studentenopstanden bijvoorbeeld. Dit hoofdstuk is volledig opgebouwd uit telexberichten, waarin je in sneltreinvaart een stortvloed van gebeurtenissen over je heen gekieperd krijgt.

Dat geldt voor het hele boek eigenlijk. Er staat erg veel informatie in, dus neem er de tijd voor. Beluister de muziek (op de website staan Spotify-fragmenten waar je kan doorklikken naar Spotify voor het complete nummer), bekijk wat fragmenten of een hele film. Ik heb het boek uitgelezen maar ben er zeker nog niet klaar mee en dat zijn vaak de leukste boeken wat mij betreft.

Advertenties
2 reacties
  1. Hoi Koen, wat een enthousiasmerende bespreking! Ik denk dat dit boek voor mij een beetje teveel van het goede is, maar je enthousiasme kan ik zeker begrijpen. Ik heb een hele serie NOS-jaaroverzichten, die lopen van 1956 tot en met 2008. Ik zie daarin veel van wat jij bespreekt terug. Ik heb niet zoveel met het NOS-journaal, dat ik zwaar overschat vind, maar deze serie jaaroverzichten is de moeite meer dan waard. Groetjes, Erik

  2. Dank je wel Erik. Goeie tip van die jaaroverzichten, ik zie ze ook online staan 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: