Teder

248d275b6636e1e5970786b6e77444341587343
Na zijn grote roman De grote Gatsby meteen maar het andere grote werk gepakt van F. Scott Fitzgerald, Teder is de nacht. De verwachtingen waren redelijk hoog gespannen en die werden ten dele ingelost.

Hoofdpersonen zijn zenuwarts Dick Diver en zijn zenuwzieke vrouw Nicole Warren. Zij wonen in de jaren twintig van de vorige eeuw aan de Franse Rivièra en omringen zich met voornamelijk Amerikaanse vrienden. Ze leven daar het goede leven tot er een actrice arriveert, Rosemary Hoyt. Dan begint de ellende;

Maar Dick Diver – hij was geheel zichzelf. Ze bewonderde hem in stilte…O, ze koos hem, en Nicole, die haar hoofd ophief, zag dat ze hem koos en hoorde, hoe ze even moest zuchten omdat iemand anders hem al bezat.

Na ruim 80 pagina’s beginnen eigenlijk de verwikkelingen pas en ik vond de aanloop ernaar vrij lang. Ik hoef er niet veel over te vertellen, de kern is dat Dick valt voor Rosemary en langzaam maar zeker verwordt van een populaire zenuwarts tot hopeloze dronkaard, terend op de zak van zijn puissant rijke vrouw. Ook Nicole valt uiteindelijk voor een ander. Er overlijdt nog iemand, er wordt gevochten en dames belanden in het gevang. Er gebeurt dus genoeg en het wordt allemaal in een aangename stijl opgeschreven, maar het had voor mij wat korter en bondiger gemogen.

Daarom zijn de verwachtingen deels ingelost. Fitzgerald heeft nu zo’n 350 pagina’s nodig voor zijn verhaal, waar hij in De grote Gatsby alles bundelt in 159 pagina’s. Dat vind ik veel sterker. Wat dan wel weer erg interessant is, is dat het verhaal een blauwdruk is van het leven van Fitzgerald zelf. Ook alcoholist en getrouwd met een zenuwzieke vrouw. Dat geeft een scene, waarin Nicole een zenuwinzinking heeft toch meer lading;

Nicole lag geknield bij de badkuip, met haar bovenlijf heen en weer zwaaiend. ‘Jij!’ riep ze, ‘jij bent binnengedrongen in de enige plek op de hele wereld waar ik mezelf kon zijn…’Beheers je Nicole!’ ‘I heb nooit verwacht dat je van me zou houden – daar was het al te laat voor – maar kom alsjeblieft niet in de badkamer, de enige plaats waar ik alleen kan zijn…’

Laat u verder vooral niet weerhouden van het lezen van deze, toch wel, klassieker. Het mocht wat korter maar alsnog heb je het zo uit en er zit veel moois in. Ik ben inmiddels zo geboeid door het echtpaar Fitzgerald dat ik de biografie over Scott en de autobiografische roman van zijn vrouw Zelda heb aangeschaft. Wordt vervolgd dus.

Vertaling; H.W.J. Schaap

Advertenties
2 reacties
  1. Ik kan me nog herinneren dat ik dit boek voor een internationaal leesclubje las. Het is een stuk minder toegankelijk dan Gatsby, maar wel heel interessant in relatie daarmee, want het geeft perfect de teloorgang van al dat gefeest in de jaren twintig weer, de kater van the jazz age als het ware. Wat ik knap vond van de schrijver was dat geen van de personages met hun lege bestaan sympathiek was, maar dat ik toch medelijden met sommige van hen had. Hoe heb jij dat ervaren?

  2. Medelijden niet zozeer of het moet met Nicole Warren zijn. Ik zag het meer meewarig aan eigenlijk 🙂 Ik ben wel benieuwd naar de biografie en autobiografie en wat ik daaruit kan herleiden naar de werken die ik gelezen heb

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: