Slecht 1

9025367348.01._SX450_SY635_SCLZZZZZZZ_
Theo KarsMemoires van een slecht mens Deel 1 1940-1964. Een mond vol. Ik had er op verschillende blogs al over gelezen en het zou een soort Ik Jan Cremer zijn, maar dan literair verantwoord. 

Wel, dat zullen we dan nog weleens zien, zo dacht ik. Kars vindt zichzelf een slecht mens. Op de achterflap staat dat hij zich aan niemand iets gelegen laat liggen, dat hij wegens oplichting in de gevangenis heeft gezeten en er in het algemeen een non-conformistische en hedonistische levensstijl op na houdt.

Het zijn niet direct kwalificaties die sympathie opwekken, dus ik liet vooral zijn verhaal het werk doen. Kars geeft aan dat hij niet wil vertellen wat hij allemaal meemaakt, maar dat hij met zijn boeken wil bepalen hoe hij heeft kunnen worden hoe hij nu is.

Uiteraard ontkomt hij niet aan het eerste, hij begint gewoon bij zijn jeugd en zijn ouders met wie hij de nodige discussies voert. Hij noemt zijn vader een “lul”, moet zich verantwoorden bij de dominee en geeft een staaltje logica weer;

‘Je vader heeft mij gevraagd met je te spreken…Hij heeft gezegd dat je hem “een lul” hebt genoemd.’…
‘Ik bedoelde “lulhannes, sukkel”, ‘ legde ik uit.
‘Maar dat getuigt niet van respect.’
‘Inderdaad.’
‘Maar een kind moet zijn vader respecteren.’
‘Respect komt niet uit de lucht vallen. Dat moet je verdienen. Ik heb goede redenen om mijn vader niet te respecteren.’
‘Je moet je ouders respecteren omdat ze door God aan jou gegeven zijn.’
‘Dat is voor mij geen geldige reden, want ik geloof niet in God.”

Onweerlegbaar. Het is natuurlijk een autobiografie, de auteur weet of zo’n gesprek echt heeft plaatsgevonden. Maar…het neemt mij wel voor hem in.

Als hij ouder wordt raakt hij verwijderd van zijn ouders. Via Utrecht komt hij in Amsterdam terecht. Hij studeert, maar niet met overtuiging. Hij heeft veel relaties en is volstrekt eerlijk daarover. Hij wil zich niet binden en heeft avontuurtjes als hij daar zin in heeft. Hij zegt het ook tegen zijn vriendin. Ik ga vreemd en als jij het doet ga ik bij je weg. Kan je daar niet tegen, dan moet je zelf weg gaan. Ze blijft….

Kars wil genoeg geld hebben om het leven te leven wat hij wenst. Vooral veel avontuurtjes met vrouwen en genieten van het leven zonder teveel inspanning. Hij ambieert geen carrière, simuleert heimwee om onder de dienstplicht uit te komen en verdient snel geld met een postwisselfraude.

Er zijn tegenslagen, maar daar heeft hij zo zijn gedachten over;

Mijn veerkracht is altijd groot geweest. Na een ver strekkende tegenslag of grote omslag in mijn leven slaag ik erin mij gemakkelijk aan te passen aan de nieuwe situatie. Ik probeer de goede kanten ervan te zien en tegelijkertijd de waarde te relativeren van wat ik ben kwijtgeraakt. Al met al ben ik nu, op mijn zeventigste, tot de (nog steeds voorlopige) conclusie gekomen dat een mens die nuchter denkt en pragmatisch handelt een remedie voor iedere tegenslag vindt. Zelfs aan de ernstigste kan hij nog ontkomen door zelfmoord te plegen.

Uiteindelijk is dat precies wat hij deed, maar daar zijn we nog niet. Ik vond het een intrigerend verhaal. Uiteraard spookt hij dingen uit die niet kunnen, maar hij is erg rechtlijnig in zijn levenshouding en dat bewonder ik wel. Ook als hij daardoor in een lastig parket of gesprek verzeilt raakt houdt hij vast aan zijn principes. Het is beter geschreven dan het boek van Jan Cremer en ik ga zeker deel 2 lezen van een slecht, maar innemend mens.

 

Advertenties
2 reacties
  1. Hoi Koen, mooi dat je genoten hebt van dit boek. Theo Kars is behalve als schrijver vooral ook bekend als vertaler van Balthasar Gracian “Handorakel of de kunst van de voorzichtigheid” en van Giacomo Casanova “De geschiedenis van mijn leven in 12 delen”. Gracian was een Jezuitische filosoof uit de 17e eeuw die een soort handboek heeft geschreven over hoe je het beste profijt kunt trekken uit de omgang met anderen. Een soort Dale Carnegie avant la lettre. Over Casanova heb je op mijn blog wel eens kunnen lezen. Zijn memoires zijn een van de meest interessante series boeken die ik ooit las. Theo Kars heeft zelf ook “Praktisch verstand” geschreven, waarin hij in navolging van Gracian adviezen geeft over hoe je in zijn ogen het beste kunt leven. Ik vind “Memoires van een slecht mens” een zeer onderhoudend geschreven boek (dat geldt ook voor deel 2), maar zijn echte kracht ligt toch in zijn prachtige vertalingen. Groetjes, Erik

  2. Haha die Mémoires van Casanova heb ik aan me voorbij laten gaan zoals je weet, komt wellicht nog wel een keer. Eerst maar eens deel 2, daar zal ik ook een interview met hem onder plaatsen dat ik vanavond beluisterde. Ik was eerst wat sceptisch, iemand die van zichzelf vindt dat hij een slecht mens is…beetje Danny de Munk die vanuit zijn doorzonwoning roept dat hij echt wel een Amsterdams schoffie is, zoiets…maar Kars geloof ik wel, hij voert zijn zienswijze tot nu consequent door, daar hou ik van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: