Tobias

86cf23ce6d25bcc597a72365341444341587343
I
k werd door Maarten ’t Hart gewezen op het boek Tobias en de dood van J. van Oudshoorn, ofwel Jan Koos Feylbrief. ’t Hart zegt in zijn boek De som van misverstanden dat Van Oudshoorn hem geen ogenblik somber mag verstemmen. Dat leek mij knap met een boek waarin iemand over de dood mijmert, dus vandaar dit boek maar eens gelezen.

Tobias Termaete is een heerschap van middelbare leeftijd en lijkt redelijk gearriveerd. Hij woont samen met zijn huishoudster en houdt zijn inkomen op peil met de handel in effecten. Verder gaat hij graag naar de club en blijkbaar is hij in zakelijk conflict met zijn zwager verwikkeld. Waar hij ook van houdt zijn jonge dames, met de nadruk op jong. Dat heeft hij overigens gemeen met de hoofdpersoon in Van Oudshoorn’s boek Louteringen. Tobias heeft een relatie met de zeventienjarige Irma. Een wispelturige dame die Tobias laat beloven dat hij haar helpt als zij er een eind aan wil maken.

Hee, daar komt de dood om de hoek kijken. Want hoe zit dat? Tobias zit waarschijnlijk in een midlife, want hij mijmert nogal eens over de dood;

Sindsdien had hij er zich dan ook niet meer tegen verzet, wanneer zijn gemijmer die sombere kant uitging. Want al bleef de dood natuurlijk voor goed het einde, die afscheidswoorden aan de groeve behoorden toch als laatste nog de overledene. En juist omdat hem dit oordeel over zijn leven…zo geheel van buiten af, als het ware, opgedrongen werd…dààrom hechtte Tobias er niet alleen werkelijke waarde aan, maar voelde ook hoe hem daardoor…de kracht geboden werd met zijn tegenwoordige leven te breken.

En zo verder. Irma gaat exit en Fransje komt langs. Tobias krijgt te maken met een afperser, Jules Wafel. Dat is een man die in de cel belandde na het proces dat tegen Tobias gevoerd werd na zijn relatie met de minderjarige Irma. De afperser komt onder een auto, waar Tobias weer goed wegkomt. Zo zit hij eigenlijk aan het begin van het boek nog overal aan vast, dames, werk, een afperser en laat hij langzaam alles los. Eén verbintenis blijft, hij gaat trouwen met Kitty, ondanks zijn eigen uitspraak “vooral geen sentimentaliteit, of banden, die knellen”.

Ondanks het enthousiasme van Maarten ’t Hart deed het boek mij niet veel. Er zitten leemtes in het boek, sprongen in de tijd. Opeens is Tobias verloofd bijvoorbeeld. In het begin stap je ook zomaar ergens zijn leven in. Dat kan, maar het overtuigde hier niet. Waar ik wel van heb genoten is het taalgebruik. Ik kan uit de voeten met termen als “aangedruild”, “zwarte wolkendrommen” en “klirrend geschamp”. Als dan ook de biljartballen nog “rein aangeklotst” worden mag het boek alleen daarom al gewoon in de kast blijven staan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: