Gisteren

Afbeelding

Gerrit Komrij heb ik hoog zitten als het gaat om zijn bloemlezingen en duiding van gedichten, dus ik was benieuwd naar de poezië van de man zelf. Aldus werd Alle gedichten tot gisteren aangeschaft.

Dat viel soms wat tegen en ik zal uitleggen waarom. Ik heb vooral geen verstand van dichtkunst en haar vormen en al helemaal niet waaraan een dichtvorm als bijvoorbeeld een Villanelle moet voldoen, ik ga af op mijn gevoel.

Dat gevoel liep een beetje mank bij de heer Komrij. Het rijmt allemaal keurig en daar wringt het bij mij een beetje. Ik vond het (o, vloeken in de kerk) af en toe neigen naar rijmelarij. Op het gevaar af dat ik alle kenners van de meester over mij heen krijg, een voorbeeld:

Bij donker weder is die oom gestorven,
Hij zakte langzaam in elkaar, op straat.

Daar lag hij lange tijd, als een bedorven
En achteloos vertrapte karbonaad.

Karbonaad? Dat is het? Of wordt hier de anti-climax nagejaagd? Mijn gevoel wil iets met aristocraat, frontsoldaat, paringsdaad, maakt mij het uit, maar karbonaad? Kortom, ik moest er even inkomen. Dat lukte natuurlijk wel en gelukkig valt er ook veel te genieten. Zijn gedichten over Zizi Maelstrom, de gevallen tragédienne, mogen er zijn;

Zizi Maelstrom – de grote tragédienne
Van vroeger – speelde elke avond nog.
Ze had aan het idee niet kunnen wennen
Om met haar papegaai, haar Deense dog,

Haar drie konijnen in haar huis te klitten.
Maar óók wanneer ze, opgaand in haar rol,
Gewoon eens iemand in de zaal zag zitten,
Werd ze van achtervolgingswaanzin dol.

Zo was het nooit goed. Wil je haar eens zien,
Neem dan de tram, ga tot de halte mee
Waar niemand uitstapt, negen op de tien
Is daar de schouwburg waar zij speelt voor twee.

Komrij’s verzameling over de stoelgang en alles wat daar omheen hangt was beroemd. Hier ontbreekt dan ook het Banaal Alfabet niet. Een mooi werk, hoewel (ik kan het niet helpen) ik toch aan de dichtkunst van Driek van Wissen moest denken toen ik het las. Daar is niets mis mee, maar het gaat dan meer over light verse en misschien had ik dat bij Komrij niet verwacht. Ik moet nog veel leren.

Advertenties
2 reacties
  1. Grappig, ik ken mensen die een gedicht zonder rijm maar niks vinden en anderen die juist helemaal geen rijm willen. Ik ben net begonnen met het lezen van The Anthologist van Nicholson Baker, over een dichter die een bloemlezing maakt met alleen maar gedichten op rijm. Hij heeft daar erg uitgesproken ideeën over en weet die op zeer geestige wijze te verwoorden.
    Misschien moeten we de volgende keer in Zwolle ook eens één of twee gedichten bespreken.

  2. Op zich heb ik niks tegen rijm, als het maar loopt. Ik vond het af en toe wat geforceerd. Ik ken genoeg gedichten zonder rijm die ik liever lees. Ik vind het trouwens een prima idee om eens wat gedichten te bespreken 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: