Kraai

3c3485af612331b597838575977444341587343

Het Boekenweekgeschenk De Kraai van Kader Abdolah krijgt niet de beste recensies. Ik heb er een aantal gelezen en wat er in staat snijdt soms hout. Dat neemt niet weg dat ik het met plezier gelezen heb.

 

Het verhaal is niet uniek, het is zelfs De reis van de lege flessen revisited. Een vluchteling uit Iran komt naar Nederland en klimt uiteindelijk op tot makelaar in koffie.  Makelaar in…? Ja, die dus. Het boek begint er zelfs mee en dan blaas je meteen hoog van de toren. Van mij mag hij. Abdolah heeft in zijn media-optredens altijd iets zelfvoldaans en hier is dat niet anders. Het is eigen aan hem.

 

Makelaar in koffie dus, maar eigenlijk schrijver. Schrijver van een aantal manuscripten die niemand wil publiceren. Maar hij is er van overtuigd dat zijn tijd zal komen, zelfs de koningin zal hem lezen. Zelfvoldaan? Jazeker.

 

In zijn verhaal kijkt hij terug op hoe hij in Nederland is gekomen. Hij beschrijft in vogelvlucht zijn jeugd en hoe hij in Ispahan is gekomen, de stad die hij bezingt via een gedicht van Herman Gorter. Dat doet wat gekunsteld aan, ik hoor hem liever zelf:

 

Iedereen moet Ispahan bezoeken. Wie dat doet, zegt tot zichzelf: deze stad behoort aan mij. Ik wil hier blijven. Er hangt daar iets vreemds in de lucht, een tijdloosheid. Het voelt alsof je er ooit een deel van jezelf achtergelaten hebt. Je wordt gek van de geheimzinnige schoonheid, de blauwe moskeeën, de oude pleinen, de historische Zayandeh Rud-rivier, die betoverend mooi door de stad stroomt, de oude Si-o-se-brug die als een oeroud versteend gedicht de twee delen van de stad met elkaar verbindt.

 

De hoofdpersoon komt in Teheran terecht en is getuige van de geschiedenis. De coup van de Amerikanen en de bezetting van de ambassade. Hij vertrekt naar Koerdistan om er de verhalen op te tekenen van de gewone mens. Uiteindelijk vlucht hij via Istanboel naar Nederland.

 

Na de opvang in een asielzoekerscentrum en op een boerderij in de polder vindt hij werk in een koffiefabriek. Hij maakt zich het Nederlands eigen en weet uiteindelijk koffiemakelaar te worden.

 

Nee, het is niet nieuw. Het is het verhaal van Abdolah zoals hij het vaker verteld heeft. Hij weeft citaten van bekende Nederlandse schrijvers door zijn verhaal. Soms werkt dat, soms niet. Toch leest het boek prettig en er komen mooie passages in voor, zoals wanneer hij het over de Ramadan heeft:

 

Op dat moment verscheen de muezzin van de moskee op het dak en begon met zijn azan. Hij kondigde de heilige maand ramadan aan. In die heilige maand komen de engelen heel dicht bij de aarde en neemt God in de zevende hemel bij het raam plaats om zijn schepping te bewonderen.

 

Ook het beeld van de alomaanwezige kraai vind ik mooi gevonden, luisterend vanaf de minaretten in Iran, maar net zo goed vanuit de bomen in Nederland. Dat daar dan direct de beroemdste kastanjeboom ter wereld voor wordt genomen, die van Anne Frank, dat is ook Abdolah.

 

En de kritiek? Klopt, Zarathustra zal geen Pers zijn maar een Bactriër. De schrijvers waarvan gesuggereerd wordt dat deze de hoofdpersoon hebben beïnvloed staan bekend om hun meerduidigheid waar De Kraai lineair verteld wordt. Klopt ook niet helemaal. De sneer naar de shoarma-bakker had misschien niet nodig geweest, het zijn spijkers op laag water. Het Boekenweekgeschenk Duel van vorig jaar wordt niet overtroffen, maar De Kraai mag gewoon in mijn kast blijven staan.

 

Kijk hier voor de recensies op Boeklog en Boekenwijs

 

images

De Si-o-se-brug in Ispahan

Advertenties
5 reacties
  1. Judith zei:

    Valt dus mee, die kraai. Ik heb nog zoveel boeken liggen, dat ik de boekenweek maar overgeslagen heb. Heb ik wat gemist? Ach, die kraai misschien. Ik vind de boekenweekgeschenken lang niet altijd te pruimen, hoewel Duel vorig jaar wel heel aardig was. In ieder geval is het leuk te lezen wat jij ervan vindt. Ik kom het boekje vast nog wel tegen op een ruil-site of 2e hands boekenkraampje. 🙂

  2. Koen de Jager zei:

    Nou ja, je mist er ook niet direct wat aan verder. Duel was wel wat lastig te overtreffen en het is blijkbaar lastig om iets briljants binnen de 100 pagina’s te schrijven maar zolnag je niet teveel verwacht is De Kraai gewoon aangenaam leesbaar.

  3. Erna zei:

    Leuke recensie! En je beschrijft Kader Abdolah heel typerend. Waarschijnlijk is het ook deze schrijfstijl en houding waardoor het nooit mijn favoriete auteur zou worden, maar de boeken die ik tot nog toe van hem gelezen heb bevallen me wel aardig. Zijn columns in de volkskrant daarentegen lees ik vaak maar voor de helft of sla ik helemaal maar over…

  4. Koen de Jager zei:

    Ik ken zijn columns verder niet en heb alleen Reis vd lege flessen gelezen. Wil eigenlijk nog wel Het huis vd moskee lezen, daar ben ik wel benieuwd naar. Ken je dat?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: