Pickwick

307eb0ead1fb80f592f567a5741444341587343

Ik schafte mij onlangs een cassette aan met tien boeken van Charles Dickens en begon goedgemutst aan deel één, De nagelaten papieren van de Pickwick Club.

Het draait in eerste instantie om de brave baas Samuel Pickwick. Hij is een vermogend man en oprichter van een erudiete club die zich ten doel stelt de ongewone en bijzondere verschijnselen des levens te onderzoeken.

Een man moet wat. Hij doet dit niet alleen, hij reist met een aantal vrienden per postkoets, tilbury of sjees door het land om van zijn reizen en belevenissen verslag uit te kunnen brengen aan de club.

Zo is daar Tupman, de onvermoeibare bewonderaar van het vrouwelijk geslacht. Snodgrass, de dichter van wie niemand ooit een hele rijm gehoord heeft en Winkle, die van zichzelf denkt uit te blinken in de jacht en de sport. Zij reizen mee met Pickwick en belanden in een bonte stoet van avonturen die een kleine 800 pagina’s voortduren.

Al snel wordt hun pad gekruist door de sluwe Jingle en zijn knecht Trotter. Hij zal hen een aantal malen goed dwars zitten. Toch kunnen de heren, en met name Pickwick zelf, zichzelf ook prima in de nesten werken. Een fraai voorbeeld is het moment dat Pickwick alleen zijn hotelkamer moet opzoeken en eindelijk denkt hem gevonden te hebben. Moe kleedt hij zich om in zijn nachtgewaad en stapt zijn hemelbed in:

Hierop glimlachte Pickwick wederom, nog breder dan tevoren, en maakte juist aanstalten om zich in de opgewekste stemming te ontkleden, toen hij hierin door een onverwachte storing werd verhinderd en wel doordat iemand met een kaars binnentrad, de deur achter zich sloot, naar de kaptafel ging, en het licht daarop neerzette…Pickwick viel bijna flauw van ontzetting en afschuw. Voor de kaptafel stond een dame van middelbare leeftijd met gele papillotten in het haar…”A-hem!”

Het was duidelijk dat de dame bij dit onverwachte geluid ontstelde, want zij deinsde tegen het lichtschermpje aan.

Pijnlijk, de keurige Pickwick stapt in de verkeerde sponde. Hij belandt zelfs in de gevangenis omdat zijn hospita er vast van overtuigd is dat hij haar een huwelijksaanzoek heeft gedaan. Hij wordt veroordeeld tot een boete, weigert standvastig te betalen en belandt in het gevang, waar hij uiteraard Jingle en Trotter tegenkomt.

Het ene avontuur na het ander, genante situaties, verliefdheden en een Bourgondische levensstijl, dat is het recept voor dit boek. Het is verluchtigd met grappige tekeningen en de verhalen lezen op zich vlot weg. De mooiste karakters zijn Pickwick zelf en zijn knecht Sam Weller. Pickwick is de goedmoedige heer, maar het is leuk om te zien dat hij af en toe zijn zelfbeheersing aardig kan verliezen. Dat maakt hem menselijk. Sam Weller is de trouwe knecht die zijn meester door dik en dun steunt. Grappig zijn de vergelijkingen die hij op iedere situatie loslaat, bijvoorbeeld bij het dekken van de tafel:

“Uitstekend,” hernam Sam, “steek er een beetje hulst in. Die andere schotel er recht tegenover. Zo. Nou zien we er afgerond en gezellig uit, zoals de vader zei, toen hij zijn zoontje ’t hoofd had afgesneden om ‘m van ’t scheelzien af te helpen.”

Tot slot: niet zoveel ten nadele van Brilliant Books, maar er staan nogal wat drukfouten in het boek. Voor deze prijs kan ik daar wel een beetje overheen lezen maar het stoort meer als er een volledige pagina dubbel in staat en er dus een pagina ontbreekt. Ook verloor ik mijn belangstelling een beetje na ongeveer 500 pagina’s. Dat heeft er wellicht mee te maken dat het boek ooit als feuilleton is verschenen, een verzameling losse avonturen, en dus een duidelijke lijn met plot ontbreekt. Toch, en dat moet de slotconclusie wezen, beleef ik plezier aan de hier uitvergrote wereld van het Engelse landleven met zijn eindeloze postkoetsreizen.

Nog negen Dickens-boeken in het vooruitzicht en daar zie ik niet tegenop. Ik zal ze voor uw en mijn afwisseling niet achter elkaar lezen, maar ze zullen met enige regelmaat voorbij trekken.

Advertenties
2 reacties
  1. Anna van Gelderen zei:

    Oh leuk! Dickens. Deze heb ik nog niet gelezen (hij klinkt trouwens meer als een achttiende-eeuwse picareske roman dan als een Victoriaans verhaal), maar heel veel andere wel en daar zit veel moois tussen. Alvast veel plezier met de overige negen en ik ben benieuwd naar de volgende van je recensies.

  2. Koen zei:

    Ik lees ze maar gewoon op de volgorde hoe ze in de cassette staan dus de volgende wordt Oliver Twist. Ik lees er wel andere boeken tussendoor, anders wordt het wat eentonig. Heb Proust ook nog liggen, en Warren, en Zusak, en Hemmingway, en Brouwers, en Martell en en en…Herkenbaar?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: